Kiedy za dyżur dla kierowcy płacić stawkę 50%, a kiedy stawkę 100%?

Dyżur pełniony przez kierowcę zawodowego oznacza, iż jest on w pełnej dyspozycji i gotowości do prowadzenia pojazdu i znajduje się albo w siedzibie firmy, albo w innym miejscu. Może on taki dyżur odbywać na przykład we własnym domu, jeżeli poczyni wcześniej odpowiednie ustalenia ze swoim pracodawcą. Powinno to mieć miejsce poza jego ustalonymi godzinami pracy. Wtedy możemy mówić o dyżurze. Dyżurem kierowcy jest również czas, w którym odpoczywa on od jazdy, jako drugi kierowca, a jego zmiennik prowadzi pojazd mechaniczny. Czasu takiego dyżuru nie powinno się wliczać do przysługującego mu dobowego wypoczynku.

Każdy kierowca ma możliwość wynikającą między innymi z kodeksu pracy, do odbioru tych godzin dyżuru, w stosunku jeden do jednego. W przypadku, kiedy nie ma możliwości odbioru godzin dyżuru, pracodawca powinien kierowcy wypłacić stawkę godzinową, lub stawkę miesięczną. Jeżeli zaś taka nie została określona w umowie zawartej z kierowcą, wypłaca się sześćdziesiąt procent wynagrodzenia za pracę. W większości przypadków pracodawcy decydują się jednak na umożliwienie pracownikowi odbioru godzin nadliczbowych i w ten sposób ograniczają oni swoje koszty. Wielu pracowników również preferuje takie właśnie rozwiązanie, ponieważ mają niewiele dni urlopu w ciągu roku.

Kiedy obowiązuje stawka wynosząca 50%?

Za dyżur w pracy kierowcy, jego przełożony, wypłaca mu wynagrodzenie, jeżeli nie odbierze on godzin w stosunku jeden do jednego, w określonym wcześniej terminie. Sytuacja w której pracodawca musi wypłacić kierowcy wynagrodzenie w wysokości 50% za pełniony przez niego dyżur może wynikać z dwóch przyczyn. Pierwsza ma miejsce wtedy, kiedy kierowca wykorzystuje swoje przysługujące mu przerwy w pracy, jedną trzydziestominutową, drugą zaś czterdziesto pięciominutową. Ta druga jest przerwą obowiązkową, po prowadzeniu pojazdu przez cztery godziny i trzydzieści minut. Każdy kierowca jest zobowiązany do skorzystania z niej. W przypadku kontroli drogowej, brak wykorzystania czasu przerwy może dla kierowcy oznaczać nawet mandat. Taki czas zalicza się jako pełnienie przez niego dyżuru w pracy. Drugą opcją jest prowadzenie pojazdu w załodze. Kierowca, który nie prowadzi pojazdu, ale pozostaje w pełnej dyspozycyjności i gotowości, powinien otrzymać za ten czas 50% stawki swojego wynagrodzenia. Jeżeli zaś, z jakiś przyczyn kierowca prowadziłby pojazd, przysługuje mu 100% wynagrodzenia.

Kiedy obowiązuje stawka wynosząca 100%?

Istnieje również konieczność wypłaty 100% stawki za dyżur kierowcy. Dzieje się tak w sytuacji, kiedy kierowca ten pełni swój dyżur poza wyznaczonymi godzinami pracy, wynikającymi na przykład z zapisów umowy o pracę. Zdarza się, że kierowcy wymieniają się i zastępują wzajemnie. Niekiedy wynika to z niskiej dyspozycyjności, lub słabego samopoczucia. Traktowane jest to zawsze jak dyżur i praca w godzinach nadliczbowych i obowiązkiem pracodawcy jest wypłacenie 100% wynagrodzenia. Niekiedy przedsiębiorcy próbują się uchylać od tego obowiązku i wypłacają jedynie 50%. Warto w takiej sytuacji znać sytuacje prawną i domagać się swoich praw i swojego należnego wynagrodzenia.

Czas pracy, dyżur – dyspozycyjność, dojazd do pracy, nadgodziny

Czas pracy kierowcy zawodowego nie oznacza jedynie czasu, kiedy prowadzi on pojazd mechaniczny. Jest to bowiem również szereg innych czynności, które związane są z przewozem drogowym. Do czasu pracy kierowcy, należy więc wliczać między innymi: prowadzenie pojazdu, załadowanie bagażu i towaru, lub kontrola tego załadunku, czynności spedycyjne, pomoc osobom wsiadającym i wysiadającym z autobusu, załadunek i rozładunek ich bagaży, utrzymanie pojazdu prowadzonego przez siebie w czystości i różnego rodzaju czynności administracyjne. Każdy kierowca powinien rejestrować powyższe czynności.

Czasem pracy jest również czas, w którym kierowca pozostaje w gotowości na miejscu pracy. Może to dotyczyć na przykład sytuacji załadunku pojazdu, której czasu nie da się wcześniej określić. Do czasu pracy kierowcy nie można zaś wliczać dobowego, nieprzerwanego odpoczynku, który mu przysługuje, nieplanowanych postojów, które wynikają z jego winy oraz czasu dyżuru, w czasie którego nie wykonywał on pracy.

Za czas dyżuru, obowiązują pracodawcę dwie stawki płatności kierowcy. Musi on wypłacić mu bowiem 100% wynagrodzenia, jeżeli kierowca pozostawał w gotowości do jazdy, poza swoimi ustalonymi godzinami pracy, wynikającymi z umowy o pracę. 50% wypłaca się zaś kierowcy za czas jego dwóch obowiązkowych przerw – 45-minutowej po czterech i pół godzinie jazdy oraz 30-minutowej. Poza tym, taka stawka obowiązuje również w sytuacji, kiedy pojazd prowadzony jest przez załogę i kierowca pełni jedynie dyżur i pozostaje w gotowości, a pojazd prowadzony jest przez jego zmiennika.

Do czasu pełnienia dyżuru należy również wliczyć czas, który kierowca spędza na przykład na granicy, w długiej kolejce. Należy jednak pamiętać o tym, że wykorzystanie swojego dobowego odpoczynku, nawet w pojeździe, nie może zostać wliczone przez kierowcę do pełnionego przez niego dyżuru.

Kierowca zobowiązany jest do robienia sobie przerw w trakcie jazdy. Koniecznie musi on wykorzystać przerwę wynoszącą 45 minut po okresie jazdy wynoszącym 4 i pół godziny. Może on taką przerwę podzielić na dwie części – pierwszą piętnastominutową, a drugą 45-minutową.

Czasu, który kierowca spędza na dojeździe do miejsca postoju pojazdu, a nie znajduje się ono w miejscu zamieszkania kierowcy, lub w siedzibie pracodawcy, nie zalicza się do przerwy, a traktowany jest on jako inny czas pracy. Kierowca powinien być w stanie wskazać pracodawcy drogę do pojazdu, jaką pokonał i w jakiś sposób ją udokumentować, na przykład w jaki sposób dostał się do danego miejsca i ile czasu mu tu zajęło.

Nadgodziny w pracy kierowcy

Każdy kierowca, który wykonuje pracę poza wyznaczonymi przez pracodawcę godzinami, wynikającymi ze stosunku pracy i harmonogramu i rozkładu jazdy, pracuje w takim czasie w nadgodzinach. Może taka sytuacja mieć miejsce, kiedy kierowca podejmuje działania dla ochrony życia, zdrowia lub mienia, albo usunięcia awarii pojazdu. Może ona mieć również miejsce na wyraźną prośbę pracodawcy, wynikającą z potrzeb firmy. Kierowca nie może przepracować w ciągu roku więcej nadgodzin, niż 260.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *